You don’t love someone for their looks, or their clothes or for their fancy car, but because they sing a song only you can hear.

 Waarom krijg ik dan het idee dat iedereen om me heen doof is geworden....?

Spam, ongewenst mail, ook snail-mail; een bron van ellende voor iedereen die dat toestaat. Je kan het ook gewoon verwijderen, weggooien, wat dan ook.
Waar ik het meeste van walg is het dagelijkse aanbod van de postcode loterij die me altijd van alles in het vooruitzicht stelt om aan mijn geld te komen. Als ik denk aan hoeveel ze kwijt moeten zijn aan ongevraagde reclame/aanbiedingen bij mensen die nog niet meedoen…..
Ik krijg echt regelmatig troep van ze en er zit altijd een antwoord envelop bij. En deze plak ik dicht en deze stuur ik terug. Leeg. Dat zal ze leren. Maar nee hoor, de volgende dag ligt er weer een. Ik heb wel eens op internet gelezen van iemand die dit ook deed, alleen hij koppelde de envelop aan een baksteen voordat hij het terugstuurde. De postcode loterij moest heel wat bij betalen en toch duurde het 17 bakstenen voordat ze het door hadden……

Maar aan de andere kant….. Ik zat hier op 20six wel vaker maar op een gegeven moment nam het af, mede dankzij achterbakseoorlogvoering van iemand die anderen hun plezier niet gunde. En nu, krijg ik weer bijna dagelijks mails dat ik nieuwe reacties op mijn blog heb en iedere keer weer is het een stuk reclame, waarschijnlijk automatisch door een bot geplaatst, voor Louis Vuitton tassen, Viagra, Scarpe Hogan en Designer replica handbags.
 In eerste instantie denk je “he, wat leuk, een reactie” en ga je kijken, alleen om teleurgesteld te zijn over wat je tegenkomt. Maar ondertussen, gebruik ik deze meldingen als richtlijn om her en der door mijn blog te springen om de oude berichten terug te lezen. Ik ben heel wat leuke berichten tegengekomen, al zeg ik het zelf, en dat heb ik eigenlijk aan de spam te danken. Ik weet niet of het mogelijk is om zo’n bot te blokkeren, maar ik vind deze trips down memory lane toch wel leuk. Leve de spam (maar dat zeg ik toch niet echt hardop waar anderen bij zijn….)

http://www.jpost.com/Israel/Article.aspx?id=186154

`Sinner' singer given 39 lashes by rabbis
By JERUSALEM POST STAFF
08/27/2010 02:45

A singer who performed in front of a "mixed audience" of men and women was lashed 39 times to make him "repent," after a ruling by a self-described rabbinic court on Wednesday.

Rabbi Amnon Yitzhak, founder of the Shofar organization aimed at bringing Jews "back to religion" (hazara betshuva), has made it his recent mission to fight against musical performances for both men and women.

His "judicial panel," with Rabbi Ben Zion Mutsafi and another member, sentenced Erez Yechiel to 39 lashes in order to "rid him of his sins."

In a video clip of the court posted on the Shofar Web site, Ben Zion said that those who make others sin (mahtiei rabim), such as artists who make men and women attend performances or dance together, have no place in the world to come.

He displayed a leather strip he said was made by his father from ass and bull skin, with which Yechiel was to have been whipped.

Yechiel, who said, "I accept upon myself the lashing for my sins," was ordered to stand by a wooden poll with his head facing north ("from whence the evil inclination comes", his hands tied with a azure-colored rope ("a symbol of mercy", and served his "sentence."

Ik bedoel maar, wie haalt het in zijn hoofd om voor zowel mannen als vrouwen op te treden??!!

Tijd om weer eens op te stappen en de familie op te zoeken over het water.

Het is inmiddels een jaar geleden en we worden geen van allen jonger. Wie weet hoe vaak het nog kan!

Maar goed, daar gaat dit stuk niet om. De tijd vliegt en de technologie schiet vooruit. Alles is beter, sneller, makkelijker enz. Tenminste, dat is de indruk die gewekt wordt. Ik wilde dus gebruik maken van deze verbeteringen in het leven van de gewone mens en ik wipte even de RABO binnen om wat engelse ponden te bestellen.....

"Tegen welke rekening moet ik dat bestellen?" vroeg het meisje. "Niets geen rekening" zei ik, "ik heb hier geen rekening maar wil volgende week gewoon contant betalen".

Dit blijkt dus niet te kunnen. Bij de ABN ook niet. Zelf zit ik bij de postbank, sorry, ik bedoel ING, sorry ik bedoel Bruna (als je weet wat ik bedoel....vooruitgang, gemak enz...) Dus is naar de Bruna waar ons postkantoortje nu in een hoekje pronkt. Ook daar was het niet mogelijk om ponden te bestellen want het is een kleintje (zie, de grootte telt wel!!) Ik moet dan of 30km die kant op voor een grote postkantoor, of 40km die kant op voor een ING kantoor.

Hier op het eiland worden we dus uitgesloten van de zakelijke vooruitgang. Ik vraag me af hoe het verder moet, want voor vele anderen zaken bij de bank wordt je verwacht om zoveel mogelijk zelf te doen.

Wat is er nou met dienstverlening en klantvriendelijkheid gebeurt. Ook bij de RVS had ik wat problemen en wilde dat iemand langskwam om eea te bespreken. DIt kon niet!! Wedden dat het wel had gekund als ik een nieuwe verzekering af wilde sluiten?

Mijn vaste lezers (zo die er nog zijn na zo’n lange afwezigheid wat ik enorm betwijfel) zullen zich wellicht nog kunnen herinneren dat ik regelmatig in de problemen kwam met officiële instanties die mij probeerden te naaien.

Voornamelijk komt de naam UPC/Chello boven drijven als bedrijf waar ik de grootste hekel aan hebt. Nog steeds als ze ongevraagd bellen om een of ander aanbieding aan te smeren, vraag ik eerst om mijn borg terug van het vorige avontuur, maar steeds hoor je “dat is mijn afdeling niet”. En niemand die de moeite neemt om het probleem uit de wereld te helpen…..

Ik word misselijk, het vervelende verleden komt allemaal weer omhoog…..maar ik geniet nog steeds van het feit dat ik hun deurwaarder onverrichte zaken heen heb kunnen sturen.

In februari besloot ik om van mobiel provider te veranderen. Telfort zou ik gedag zeggen, en de KPN zou met open armen omhelsd worden.

Zo gezegd, zo gedaan. KPN regelde alles prima, inclusief opzeggen en nummerbehoud. Het liep allemaal probleemloos.

Totdat ik zag dat Telfort meer dan €200 van mijn rekening had gehaald.

Dat kan ik ook!! Storneren die hap, en bellen om te vragen waar het op sloeg. Ik had immers niet eens een rekening gehad. Die zou natuurlijk wel komen voor het laatste gebruiksperiode, maar nog niets gezien.

Toen ik belde kreeg ik te horen dat Telfort besloten had geen facturen meer te versturen, alles kon on-line bekeken worden.

Yeah, right! Als je Telfort klant bent wel, maar ik ben Telfort klant af!! Niets zichtbaar.

Ik vertelde dat ik met onmiddelijke ingang besloten had om geen rekening te betalen zonder daar een factuur voor te ontvangen. Wat zij kunnen, kan ik ook. En ik wilde gelijk weten waarom het bedrag zo belachelijk hoog was.

Ik kreeg te horen dat dat een boete bedrag was voor het voortijdig opzeggen van een contract. Dit was dus niet het geval. Toen ik dit vertelde, zou hij navraag doen, en dit zorgde ervoor dat hij moest toegeven dat de afdeling incasso een fout had gemaakt.

Ik zal een rekening via de post ontvangen met een verduidelijking van de echte kosten.

Dank u meneer.

Er staat mij iets bij dat toen ik, blijvend bij Telfort, mijn abonnement aanpaste, twee jaar geleden, dat dit toen ook is gebeurd.

Ik vraag mij nu af of Telfort dit bedrag niet automatisch int op het moment van opzeggen/veranderen, in de hoop dat men er niet naar kijkt en er niets van zegt. Valt het op, dan doen ze er niet moeilijk over. Valt het niet op, dan hebben ze per keer zo’n €150 winst.

Een waarschuwing dus voor iedereen die bij Telfort stopt, kijk je rekeningen na om te zien of het allemaal klopt. Vertel het verder, en laat mij weten of ik gelijk heb.

Ik vertrouw die mensen (onder andere) voor geen cent meer.

Zal ik mijn blog weer eens wakker maken? het is al een tijd geleden dat er wat mee gebeurd is.

Wellicht is de inhoud van 20 six wel heel anders dan de groep van toen. Ik zal er nog eens over na gaan denken of ik er zin in heb......

Alfi

Vandaag tijdens het wandelen zag ik een oude man in een elektrische rolstoel. En hij stond stil, net over de zebra (gelukkig!!). In de tijd dat het duurde om hem te bereiken is hij geen meter vooruit gegaan.

Moet je gaan vragen of er iets aan de hand is? Zou hij het waarderen? Zou het hem bang maken? Zou hij vinden dat ik me met zijn zaken niet moest bemoeien?

Ik liep verder en keek weer terug. Daar stond hij nog, en ik kon het niet over mijn hart krijgen. Ik liep terug en vroeg of er iets aan de hand was. In een bijna niet te horen zachte stem zei hij alleen "accu leeg". Oei, zei ik, da's niet mooi. Ik vroeg of ik wat kon doen, iemand moest bellen (ik had de mobiel bij me) maar hij zei dat zijn schoondochter al onderweg was. Ik kon verder niets doen (vroeg ik me af of hij dan ook ergens een mobiel  had....)
Op dat moment liep een jong(ere) vrouw op hem af en glimlachte.
Ik wenste hem succes en  liep verder.

Ik heb niet kunnen helpen,  hooguit zijn  kijk op de "jeugd" (relatief gezien!!) bijstellen, maar ik moet er niet aan denken dat ik nu thuis zit en me afvraag of hij daar misschien nog zou staan.

Mensen, als je de kans krijgt, reik even een hand. De wereld zal je dankbaar zijn, en wat goes around, comes around.